fbpx

Naar aanleiding van het 25 jarig bestaan van de European Shiatsu Association sectie Nederland, was Roberto Taverna uitgenodigd om een master class te verzorgen en wat over de geschiedenis te vertellen.

Beste Rob en Jerry, beste vrienden en Nederlandse collega’s,

Bedankt dat je onze school hebt uitgenodigd voor het 25-jarig jubileum van de ESA en mij hebt gevraagd deze toespraak te doen. Het was 29 september vorig jaar dat we elkaar ontmoetten in Baarn, op het graf van onze grote gemeenschappelijke Master Denis John Binks, bij de herdenking van zijn 20 jarige overlijden.

Het waren, voor mij, intense uren, vol emoties, herinneringen en plaatsen die ik weer ging zien, door de geliefde gezichten van mijn Nederlandse broers, van uw gezichten.

Ik heb lang gevochten om aan de woorden te denken die ik vandaag zou zeggen, om wel of niet te reageren op de sterkste roep van het hart en de etappen door te nemen die, sinds 1990, mijn leven hebben gemarkeerd, het jaar waarin ik mijn lieve vriend en mentor Denis ontmoette en vervolgens geleidelijk tot 1997 tot het vernemen van zijn buitengewone en waardevolle onderwijs en, om vervolgens in 1998, op verzoek van Sylvia, de ESA Academy tot 2005 te leiden, het jaar waarin ik de directie aan Saskia van der Veer Sensei heb overgedragen.

Zoveel jaren, een groot aantal reizen naar het prachtige Nederland, waar ik geleidelijk verliefd op werd, met de wens om van Denis te leren en nog steeds velen reizen met een zwaar hart, op de boot zonder stuurman te zijn gebleven, met de verbintenis, wetende dat ik ontoereikend was, het werk van de Meester door te zetten met de onschatbare hulp van zijn nog steeds trouwe discipelen, en altijd gemotiveerd en aangemoedigd door Sylvia Stapert, de schitterende en geliefde levenspartner van Denis.

Bij deze belangrijke gelegenheid wil ik twee aspecten onderstrepen waarvan ik denk dat deze belangrijk zijn voor de grote bijdrage van Denis en ESA voor de geschiedenis van Shiatsu.

Op 19 maart 1993, hier in Nederland, in Hilversum, werden, op initiatief van Denis j. Binks, dokter van Shiatsu voor de JSC in Tokio, en gemachtigd door Tokujiro Namikoshi Sensei en ondersteund door Toru Namikoshi sensei, die aanwezig was bij het hoofd van een grote delegatie Japanse meesters, de European Shiatsu Academy en de European Shiatsu Association opgericht.

Maar hoe was de situatie van Namikoshi Shiatsu in Europa?

  • In 1975 Denis stichtte de eerste Europese school in Baarn
  • In 1980 opent Maestro Rudy Palombini de Italiaanse school van Shiatsu op verzoek van Denis.
  • In 1992 opent Shigeru Onoda Sensei in Madrid zijn school.
  • In maart 1993 in Hilversum huldigden Denis en Toru de Esa Association en Esa Academy in
  • Op 9 mei 1994 wordt de APIS gesticht in Italië
  • Op 21 mei 1994 sterft plotseling Toru Namikoshi Sensei
  • Op 7 juli 1994 na een langdurige ziekte sterft Rudy Palombini Sensei
  • In 1995 werd de Zwitserse school opgericht, in Locarno

Op 27 februari 1997 (Toru Sensei’s verjaardag) Denis, als voorzitter van de ESA vereniging, samen met Seamus Connolly, de verantwoordelijk voor het beleid van de European Shiatsu Federation, slaagde erin Shiatsu toe te voegen in de 8 Niet Conventionele Geneeskunde opgenomen in het Lannoye-rapport goedgekeurd door het Europees Parlement.

Denis voelde de behoefde de Namikoshi stijl niet alleen in Nederland te laten groeien, waarvoor hij grote inspanningen doet voor de verspreiding ervan. Dit werk werd ondersteund door een enorm en belangrijk studie over Shiatsu en door het zoeken van wegen om zijn actie efficiënter te maken.

Hij was ervan overtuigd dat Europese staten deze discipline zouden gaan erkennen. Dus was het noodzakelijk dat naast Nederland andere entiteiten moesten ontspruiten. Vandaar de oprichting van de ESA-Association en ESA-Academie.

De slag zou uitgevochten moeten worden op Europees niveau en Denis zag duidelijk de noodzaak van een Europese organisatie die aanwezig moest zijn in verschillende landen. Vandaar vroeg hij, samen met Toru, mij om in Italië de School en de Vereniging te stichten.

Eenheid was noodzakelijk in de shiatsu wereld. Vandaar de overeenkomst met de European Shiatsu Federation (die voornamelijk andere stijlen vertegenwoordigen) om gezamenlijk, een geslaagde, actie te ondernemen bij het EuropeesParlement.

Denis was trots op dit resultaat. Shiatsu verscheen voor het eerst officieel in een document van een openbare instelling, het Europees Parlement zelfs. Denis vocht voor erkenning van Shiatsu in het kader van niet-conventionele geneeskunde.

Dit was geen en is nog steeds niet een kwestie van vrede. In landen als Italië waar zich een monopolie- gezondheidssysteem en op een exclusieve basis (d.w.z. de conventionele geneeskunde wordt beoefend alleen door gezondheidswerkers wettelijk zijn erkend) bestaat, zelfs vandaag de dag kunnen we niet praten over de therapeutische effecten van Shiatsu noch het word als patiënt, therapie enz. gebruiken.

Ik denk dat we de wetten in elk land van Europa moeten respecteren, doch met betrekking tot Shiatsu of het een Therapeutische Discipline of een Kunst voor de gezondheid is, zou ik dit graag willen zeggen: Shiatsu is zoals een scalpel/bistouri. Als een scalpel/bistouri door een arts wordt gebruikt zal het een chirurgisch instrument zijn, is het geen arts dan kan het gebruikt worden b.v. om een appel te snijden

Om deel uit te maken op het gebied van therapie in landen als Italië, worden de twee eisen gesteld: die van een gezondheids- figuur en een discipline die kan worden gebruikt als therapie. Shiatsu kan zeker nuttig zijn als therapie, maar volgens de wet moet het wel door een gezondheidswerker uitgevoerd worden, anders mag het alleen worden beoefend ter voorkoming en ter verbetering van de gezondheid.

De eerste grote bijdrage van Denis en Nederland en dus door de ESA, was het idee om een ESA Association in het leven te roepen, een Europesche vereniging om een stem aan de shiatsu te geven, zowel de ESA Academy om kwaliteit en uniformiteit aan zijn onderwijs in heel Europa te waarborgen d.m.v. voortdurende professionele bijscholing. Herinner je je nog zijn Shiatsu Paspoort? Hij was één van de allereerste die duidelijk zag dat dit de weg was.

Maar ik wil even terug naar het thema van de grote culturele bijdrage die door Denis uit Nederland kwam. Binnenkort zal in Italië het boek worden uitgegeven die Saskia Sensei heeft samengesteld op basis van de aantekeningen van Denis. Ik ben er zeker van dat het nuttig voor ons allemaal zal zijn. Maar Denis met zijn onderzoek, zijn scrupuleuze eerbiediging van de basistechniek en samen met zijn passie voor MTC heeft een brug gemaakt tussen de Namikoshi stijl en andere stijlen.

Echter op dit onderwerp werd de vriendschap tussen Denis en Rudy tijdens het Congres in Rome in 1991 gebroken, wanneer Rudy Denis heeft weten te voorkomen zijn verslag over Shiatsu voor zwangerschap en bevalling, die zoals je weet gebruik maakt van punten en regels van de TCM, uit te voeren.

En juist op deze weigering van Palombini over de waarde van MTC en dus de weigering zich met andere stijlen te confronteren die hij als “een niet Shiatsu” beschouwde, is in Italië de Namikoshi stijl in een isolement gekomen en pas na jarenlange samenwerking zijn we uit dit isolement gekomen, door samen met andere leiders van representatieve organisaties van andere Shiatsu-stijlen samen te werken.

Sylvia heeft mij andere kostbaar materiaal van Denis gegeven. Het zal bestudeerd worden en zal, denk ik, worden geïntegreerd als aanvulling op al het rijke werk van Saskia Sensei.

Denis overleed plotseling op 29 September 1997. De plotselinge dood werd door hem beschouwd als “de dood van de rechtvaardigen”.

Al na de dood van Toru werden de zaken moeilijker. Matsuko Sensei, geroepen ter vervanging van Toru Sensei, bleek niet van plan zich te houden aan de overeenkomsten tussen Denis en Toru. In het zelfde jaar tijdens een congres in Hawaii had Denis een enorme botsing met Matsuko, waar hij haar verwijtte geen respect te hebben voor zijn werk in Europa.

Hij vertelde mij over deze botsing met grote droefenis en een eindeloze bitterheid, doch besloot om verder te gaan. Ik kon alleen aan zijn kant staan want, zoals altijd, had hij gelijk.

Na de dood van Denis, is alles uiteengevallen. Matsuko heeft geen steun meer gegeven, ondanks haar vriendschap met Sylvia die twee bijeenkomsten in Baarn heeft georganiseerd bijgewoond door Matsuko.  We bleven het JSC van Tokyo respecteren ondanks dat we geen ondersteuning van hem kregen.

Van 1997 moesten er acht jaren verstrijken voordat met Meester Shigeru Onoda Sensei opnieuw het idee voor een Europesche Namikoshi stijl organisatie ter sprake kwam. Acht verloren jaren!

Er zijn echter diepgaande verschillen tussen de inspiratie van Denis en de huidige NSE. Denis, die zeven talen sprak, was een man van de wereld, zelfs Europa was te klein voor hem. Maar van Europa had hij de diepe democratische cultuur.

Voor hem waren de relaties tussen mensen gebaseerd op volledig respect en de Organisaties gegrond op essentiële principes: de Esa Vereniging moest geregeld zijn door democratische principes en deelname, terwijl de ESA Academy op het respect van de figuur van de Meester, die zijn autoriteit baseert op studie moet zijn, het onderzoek, het vermogen om zijn kennis over te dragen, respect voor studenten en medewerkers.

De NSE is geen vereniging en geen Academie. Het is dus niet een plaats voor actieve deelname waar men samen met Meester Onoda, die NSE leidt, kan meewerken om de onderwijswerkwijze van scholen, de docenten opleiding, inhoud van de opleiding, valuatie methoden en criteria, te definiëren. Evenmin is het een democratische plaats die een associatie moet zijn. Dit zijn punten die ik onder jullie aandacht wil brengen en ik verwacht van jullie antwoorden gebaseerd op de geschiedenis van de ESA vereniging.

Lieve broeders en Nederlandse collega’s, ik heb veel gesproken van de dingen waarvan ik een directe getuige was. De geschiedenis van de laatste jaren weet ik er weinig van en heb hier via via van gehoord. Ik weet dat interne problemen waren en, zoals vaak in organisaties gebeurd, zelfs breuken. Ik weet waar ik over spreek want ik heb hetzelfde beleefd, eerst met de APIS dan met onze School, en vele soortgelijke evenementen, zelfs erger.

Als ik u een wens mee mag geven, dan wens ik dat u zich opnieuw verenigt ter nagedachtenis aan onze gemeenschappelijke meester Denis Binks. Nederland heeft veel bereikt op het gebied van shiatsu en die verdiensten komen ons allemaal toe. Ik zou die verdiensten opnieuw willen omarmen om de oorsprong hiervan terug te brengen in onze herinnering, omdat hij reeds als een ster schittert in de hemel en voor ons allemaal het hoogste al bestaat.

Mijnerzijds, enigszins verzwakt door de leeftijd, zal ik mijn inzet voorzetten omdat ik had gezworen, in de korte toespraak die ik maakte tijdens de begrafenisdienst aan de voet van de doodkist van mijn lieve vriend en mentor Denis, zijn werkzaamheden voort te zetten. En zo heb ik het tot nu toe gedaan

Ik omhels je liefdevol.

Heel erg bedankt aan u allen voor het geduld waarmee u heeft geluisterd.